Τα παιδιά που εκφοβίζουν το κάνουν για διάφορους λόγους. Για να κατανοήσετε καλύτερα το κίνητρο ή το σκεπτικό του μαθητή, ακούστε προσεκτικά δείχνοντας κατανόηση. Προσπαθήστε να μη βάλετε λόγια στο στόμα του μαθητή και να μην καταλήξετε σε βιαστικά συμπεράσματα.

Ένα ήρεμο και άνετο περιβάλλον μπορεί να κάνει τη διαφορά στο να μιλήσει ανοιχτά ο μαθητής σας. Προετοιμαστείτε για τη συζήτηση για να μην κάνετε τον μαθητή να νιώσει ότι τον κρίνετε. Μη χρησιμοποιείτε σκληρή ή επικριτική γλώσσα. Δώστε στον μαθητή σας να καταλάβει ότι είστε δίπλα του και ότι θέλετε να τον βοηθήσετε να βρει λύση στο πρόβλημα.

Συγκεντρώστε όσες περισσότερες πληροφορίες μπορείτε, ώστε να αποφασίσετε ποια είναι η καλύτερη διαχείριση. Μάθετε τι ακριβώς συνέβη, πόσο καιρό συμβαίνει ο εκφοβισμός και αν έχει συμβεί κάτι από τότε που καταγγέλθηκε.

Μιλήστε με όλους τους εμπλεκόμενους, ξεκινώντας από το άτομο που δέχτηκε εκφοβισμό, στη συνέχεια με τυχόν μάρτυρες και, τέλος, με το άτομο (ή την ομάδα ατόμων) που κατηγορείται για τον εκφοβισμό. Αν στον εκφοβισμό εμπλέκεται μια ομάδα μαθητών, βεβαιωθείτε ότι δεν μπορούν να μιλήσουν μεταξύ τους κατά τη διερεύνηση του περιστατικού.

Με βάση αυτά που μάθατε, αποφασίστε για τα επόμενα βήματα. Αν καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι δεν είναι απαραίτητη η αναφορά του περιστατικού, συνεργαστείτε με τον μαθητή για να βρείτε τον καλύτερο τρόπο με τον οποίο μπορεί να ζητήσει συγγνώμη. Αν το περιστατικό χρήζει αναφοράς, κάντε ό,τι είναι απαραίτητο για να βεβαιωθείτε για την ασφάλεια όλων των εμπλεκομένων. Εάν υπάρχει η δυνατότητα, ζητήστε από μέλη του προσωπικού, όπως κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους ή τον διευθυντή να παρέχουν υποστήριξη σε εσάς και τους μαθητές σας.

Αναφερθείτε στις πολιτικές του σχολείου και υπενθυμίστε στον μαθητή ότι η εκφοβιστική συμπεριφορά κάθε είδους δεν είναι αποδεκτή και μπορεί να υπάρξουν συνέπειες. Ζητήστε τη βοήθεια των γονιών, σύμφωνα με την πολιτική του σχολείου.

Παρέχετε συνεχή υποστήριξη, αλλά μην αναλαμβάνετε εσείς αποκλειστικά την επίλυση. Εμπλέξτε και άλλα μέλη του προσωπικού ή ειδικούς, που θα σας βοηθήσουν να χειριστείτε το περιστατικό.

Μιλήστε ξανά με τον μαθητή λίγες ημέρες, μια εβδομάδα ή ακόμα και έναν μήνα μετά την αναφορά της κατάστασης, για να δείτε πώς τα πάει και να τον ρωτήσετε:

• Έχει επιλυθεί η κατάσταση;
• Υπήρξαν αντίποινα;
• Αισθάνεται άνετα στο σχολείο;
• Πώς είναι η σχέση του με τους άλλους εμπλεκόμενους μαθητές;

Βεβαιωθείτε ότι ο μαθητής λαμβάνει υποστήριξη. Ενδεχομένως να βοηθούσε μια συνάντηση με τον σύμβουλο του σχολείου. Μπορεί επίσης να είναι χρήσιμο να επικοινωνήσετε με τους γονείς του μαθητή.

Διερευνήστε αν υπάρχουν άλλοι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να στηρίξετε τον μαθητή. Για παράδειγμα, αν υπάρχουν σχετικές ευκαιρίες στην κοινότητα, όπως προγράμματα μετά το σχολείο ή δράσεις για σωματική και ψυχική υγεία που απευθύνονται σε νέους.

Κοινοποιήστε στους μαθητές υλικό κατά του εκφοβισμού και ενθαρρύνετε τις θετικές σχέσεις. Εξετάστε αν υπάρχει δυνατότητα μαθημάτων κοινωνικών δεξιοτήτων, όπως αυτογνωσία, αυτοδιαχείριση, κοινωνική ευαισθητοποίηση, οικοδόμηση σχέσεων και δεξιότητες υπεύθυνης λήψης αποφάσεων.