นักเรียนของคุณอาจรู้สึกอับอายหรือกังวลที่จะเล่าให้ฟัง ดังนั้นให้ลองพิจารณาสถานที่และเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการสร้างการสนทนา หากเป็นไปได้ การพูดคุยในทันทีหลังจากเกิดเหตุการณ์จะช่วยบรรเทาความทุกข์ทางอารมณ์ได้ดีที่สุด

ขจัดสิ่งรบกวนเพื่อช่วยให้แน่ใจว่านักเรียนรู้ว่าคุณจริงจังและกำลังตั้งใจฟัง ปฏิกิริยาของคุณสามารถช่วยให้นักเรียนทราบถึงอารมณ์ของตนเองได้ พยายามใจเย็นให้มากที่สุดในขณะพูดคุยถึงสถานการณ์ รับฟังโดยไม่ขัดจังหวะหรือด่วนสรุปสถานการณ์

ต่อไปนี้คือคำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีให้กำลังใจและวางตัวเป็นกลาง

• หลีกเลี่ยงการใช้ภาษาที่รุนแรงหรือตำหนินักเรียน
• สร้างความมั่นใจให้กับนักเรียนว่าคุณต้องการช่วยหาทางออกและหลีกเลี่ยงการให้สัญญาในสิ่งที่ทำไม่ได้
• ถามความรู้สึกของนักเรียนในขณะถูกกลั่นแกล้ง และเคารพความรู้สึกของนักเรียนโดยแสดงความเข้าใจถึงความเจ็บปวดที่พวกเขาได้รับ คำถามที่สุภาพและคำถามปลายเปิดจะช่วยสร้างความเชื่อใจ
• หากเป็นไปได้ ให้เชื่อมโยงตนเองเข้ากับสถานการณ์ของนักเรียนเพื่อกระตุ้นให้พวกเขาอยากเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นและบอกเล่าความรู้สึกของตน

ตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปโดยพิจารณาจากการสนทนา เสนอความช่วยเหลือและให้คำแนะนำ ถึงแม้ว่าคุณและนักเรียนของคุณจะเห็นพ้องต้องกันว่าสถานการณ์ดังกล่าวไม่ได้รุนแรงถึงขนาดที่จะต้องขยายผลต่อไปก็ตาม หากจำเป็นต้องทำการรายงานเหตุการณ์ดังกล่าว ให้อธิบายนโยบายของโรงเรียนและช่วยให้นักเรียนรายงานสถานการณ์อย่างเหมาะสม หากเป็นไปได้ ลองขอให้บุคลากรต่างๆ เช่น นักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา หรือผู้อำนวยการ ให้ความช่วยเหลือกับคุณและนักเรียนของคุณ

การแก้ไขข้อขัดแย้งและการไกล่เกลี่ยกันเองไม่ใช่การจัดการสถานการณ์การกลั่นแกล้งที่เหมาะสม การกลั่นแกล้งเกี่ยวข้องกับอำนาจที่ไม่เท่าเทียมและถือเป็นการข่มเหงรูปแบบหนึ่ง การแก้ไขข้อขัดแย้งและการไกล่เกลี่ยกันเองจะเป็นการจัดการสถานการณ์ที่เหมาะสมในกรณีที่ทั้งสองฝ่ายต่างมีส่วนรับผิดชอบและไม่ใช่กรณีของพฤติกรรมการกลั่นแกล้ง

ติดตามสถานการณ์เพื่อดูว่านักเรียนเป็นอย่างไรบ้างเมื่อเวลาผ่านไปหลายวันและหลายสัปดาห์หลังจากนั้น สอบถามว่าสถานการณ์คลี่คลายแล้วหรือยัง และนักเรียนรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่ที่โรงเรียนหรือไม่

ให้ความช่วยเหลืออย่างต่อเนื่องแต่อย่าทำทุกอย่างด้วยตัวเองเพียงคนเดียว ให้บุคลากรต่างๆ หรือผู้เชี่ยวชาญมีส่วนร่วมในการช่วยคุณรับมือกับสถานการณ์