เด็กๆ มีเหตุผลมากมายในการกลั่นแกล้งผู้อื่น เปิดโอกาสและรับฟังอย่างเข้าใจเพื่อทำความเข้าใจถึงแรงจูงใจหรือเหตุผลในการกลั่นแกล้งของนักเรียนได้ดียิ่งขึ้น อย่าคิดแทนนักเรียนหรือด่วนสรุปสถานการณ์

บรรยากาศที่เงียบสงบและผ่อนคลายสามารถช่วยให้นักเรียนเปิดใจได้มากยิ่งขึ้น เตรียมตัวสำหรับการสนทนาเพื่อหลีกเลี่ยงการทำให้นักเรียนของคุณรู้สึกว่าถูกตัดสิน อย่าใช้ภาษาที่รุนแรงและภาษาในเชิงกล่าวโทษ บอกให้นักเรียนทราบว่าคุณมาเพื่อช่วยเหลือพวกเขาและต้องการช่วยหาทางออกสำหรับปัญหา

หาข้อมูลเพื่อให้คุณสามารถกำหนดวิธีดำเนินการที่ดีที่สุดได้ ตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ระยะเวลาที่เกิดการกลั่นแกล้ง และสิ่งที่เกิดหลังจากมีการรายงานแล้ว

สอบถามผู้คนที่เกี่ยวข้องโดยพูดคุยกับบุคคลที่ถูกกลั่นแกล้งเป็นลำดับแรก จากนั้นพูดคุยกับพยานที่พบเห็น และพูดคุยกับบุคคล (หรือกลุ่มคน) ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้กลั่นแกล้งเป็นลำดับสุดท้าย หากมีกลุ่มนักเรียนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการกลั่นแกล้ง ต้องแน่ใจว่านักเรียนกลุ่มดังกล่าวจะไม่สามารถพูดคุยกันได้ในระหว่างการสอบสวน

ตัดสินใจการดำเนินการขั้นถัดไปโดยพิจารณาจากสิ่งที่คุณได้เรียนรู้ ถึงแม้คุณคิดว่าไม่มีความจำเป็นจะต้องรายงานเหตุการณ์ดังกล่าวก็ตาม แต่ให้ร่วมมือกับนักเรียนของคุณเพื่อหาวิธีการขอโทษที่เหมาะสมที่สุด หากจำเป็นต้องมีการรายงานเหตุการณ์ดังกล่าว ให้ดำเนินการทุกสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้มั่นใจว่าทั้งสองฝ่ายจะปลอดภัย หากเป็นไปได้ ลองขอให้บุคลากรต่างๆ เช่น นักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา หรือผู้อำนวยการ ให้ความช่วยเหลือกับคุณและนักเรียนของคุณ

อธิบายเกี่ยวกับนโยบายของโรงเรียนและเตือนให้นักเรียนของคุณทราบว่าพฤติกรรมการกลั่นแกล้งทุกประเภทเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้และจะมีผลตามมา โดยอาจให้ผู้ปกครองมีส่วนรับทราบตามนโยบายของโรงเรียน

ให้ความช่วยเหลืออย่างต่อเนื่องแต่อย่าทำทุกอย่างด้วยตัวเองเพียงคนเดียว ให้บุคลากรต่างๆ หรือผู้เชี่ยวชาญมีส่วนร่วมในการช่วยคุณรับมือกับสถานการณ์

ติดตามสถานการณ์เมื่อเวลาผ่านไปสองสามวัน หนึ่งสัปดาห์ หรือหนึ่งเดือนหลังจากที่มีการรายงานสถานการณ์เพื่อดูว่านักเรียนเป็นอย่างไรบ้างและสอบถามถึงสิ่งต่างๆ ต่อไปนี้

• สถานการณ์คลี่คลายแล้วหรือยัง
• มีการตอบโต้กลับหรือไม่
• นักเรียนรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่ที่โรงเรียนหรือไม่
• ความสัมพันธ์ของนักเรียนกับนักเรียนคนอื่นที่มีส่วนเกี่ยวข้องเป็นอย่างไรบ้าง

ตรวจสอบให้แน่ใจว่านักเรียนของคุณมีเครือข่ายสนับสนุน การพูดคุยกับครูแนะแนวอาจมีประโยชน์สำหรับนักเรียน และการติดตามสอบถามกับผู้ปกครองของนักเรียนก็อาจมีประโยชน์เช่นกัน

ดูว่ามีวิธีอื่นๆ ในการให้ความช่วยเหลือหรือไม่ อย่างเช่นการหาโอกาสต่างๆ ในชุมชน เช่น โปรแกรมหลังเลิกเรียนหรืองานกิจกรรมด้านพฤติกรรมสุขภาพสำหรับวัยรุ่นโดยเฉพาะ

แชร์บทเรียนหรือแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับการป้องกันการกลั่นแกล้งและส่งเสริมความสัมพันธ์เชิงบวก พิจารณาการสอนทักษะทางด้านอารมณ์ เช่น การรู้จักตนเอง การจัดการตนเอง การตระหนักรู้ทางสังคม การสร้างความสัมพันธ์ และทักษะการตัดสินใจอย่างมีความรับผิดชอบ